మరుజన్మకైనా మరువగలేను

వీడిపొతూ నువు విసిరిన చూపు, నీ చేతి స్పర్శ
                       వెయ్యేళ్లైనా నను వీడిపోవు;
కలత నిండిన నీ కళ్లను కప్పిన కన్నీటి తెర
                    మరుగున నువు మోసిన మాటల మూటలు,
నీ చల్లని మునివేళ్లు నా అరచేతిలో మాట్లాడిన మెత్తని మౌనం,
                    మరుజన్మకైనా మరువగలేను;

క్షణమొక కావ్యం....!

సందెలో,
నే సవరించిన సిగపూల సావాసంలో,
గతించిన ప్రతిక్షణమూ, సలిపిందొక సరస కావ్యం...!

నేనింకా పుట్టలేదు..!

నేనింకా పుట్టలేదు,
నీవైన నా రోజులే నా వయసు;

నీ వలపుసోకి వికసించాలి ఓ వెయ్యేళ్లు,
నీ పిలుపు తడికి పల్లవించాలి ఆ అన్ని పగళ్లూ;

అంతే...!

నియమాదుల నిన్నర్చించ, నిగమాదుల నెయ్యము నేనెరుగను,
లతాంగాల తుంచి, లోహాలనొంచి నిన్నలంకరించగలేను,
త్యాగరాజుల వలె, రాగరాజముల రంజింప, రవ్వంత రసఙ్ఞతకైన రాసి లేను,
మహా.....యనిన, మేనున్నంతవరకు మానసంబున నిను మోయగలను.....!

తన లెక్కలు

కంటి నవ్వులు > వెన్నెల వరదలు,
పెదవి పలుకులు - చిలిపి చిలుకలు=0,
కాలి అడుగులు ≃ వలపు పిలుపులు,
మేని సొగసులు ≡ విరగబూసిన అడవి పూలు.

ఇక్కడంతే, ఇది బెంగుళూరు...!

వెలసి పోయిన వరుస రోజులు,
కురిపించును కరెన్సీ రాశులు;
పనితోనే పరిగెత్తును పగళ్లు,
మనకైనా పట్టదు మన ఒళ్లు;
ఏమంటే,
ఇక్కడంతే, ఇది బెంగుళూరు...!

కళకళ-విలవిల

ఎలుగెత్తి చాట ఏమున్నది ?
పేట పేటకో అవినీతి పాటగాక,
పూటపూటకో పాపపు మూటగాక;
ఓహో.....,
మనచరితపు ఘనకీర్తుల...., ఘనుల భుజకీర్తుల కళకళలా ?
మానహీన వర్థమానపు వర్తులంలో(ఇవాల్టికి ఓఎంసి గనులల్లో)  చూడు వాటి విలవిలలు....!