నా కల

నాకు పుట్టిందే. నా రక్తమాంసాలు తిని బతుకుతుంది.
కానీ, నన్ను బ్రతికిస్తుంది.

కల

ఏది నేనో?, ఏది కానో?

నాదేదో?, కానిదేదో?

తెలుసుకోడానికి ఇరవయ్యేళ్లు నిజంగా సరిపోతాయా?

నాకైతే ఇప్పటికీ అనుమానమే,

నాకేం కావాలో?, నేనేం ఇవ్వగలనో?

ఇండియాలో ఇంజినీరయ్యాకే

జనాలు ఏదోటి అవ్వాలని అనుకోవడం మొదలెడతారంట!

నేను ఇంజినీరయి అఫిషియల్‌గా ఆరోఏడు.

కాలిబాటనొచ్చానో,

గాలివాటునొచ్చానో

ఇంకా వెదుక్కుంటున్నా,

నాలోపలే, చీకట్లో. 

ఇంతలో,

అల వైకుంఠపురంబులో, ఆమూల సౌధంబులో..,

అన్న చందంగా,

ఎప్పుడో సంచరించినట్ల నిపించిన ఏదో మూలన,

నూనెలేనట్లు అలమటిస్తున్న దీపమొకటి అగుపడితే, అటెళ్లా.

నే వెలిగించినదే, నేనూ గుర్తు పట్టా.

గుర్తొచ్చింది, తరచూ ఇక్కడికి వస్తూ ఉన్నట్లుగా.

కానీసారి కొత్తగా,

ఆ దీపం బాధపడింది, మళ్లీ వచ్చేసరికి తానుండదేమోనని; 

నాకు భయమేసింది. 

అంతలోనే మెలకువొచ్చింది, కానీ భయమాగలేదు.

(తెలుగు తోట 2015లో ప్రచురించబడింది)

Simple and Charming - 8

"ఏరా సంటీ, ఈమధ్య కవితలు రాయడం లేదు ?"
"మరి తనక్కడ కళ్లలోకి చూస్తేనేగద, మనకిక్కడ కాగితాలు నిండేది!"
"ఎక్కడ ?"
"ఇక్కడనేం లేదు, ఎక్కడ ఎదురైనా చూడొచ్చు."

Juice cornerలో కనిపించిందనుకో, జీవితం తగలడాలసిందే. Dairy Milk chocolate తీసుకుంటునప్పుడు తన చేతివేళ్లు చూశావనుకో(నేంజూశాలే!), కళ్లలో పొడిచి, గుండెలో కెలుకుతాయి. ఆ RPM ముందు, Juice cornerలోని mixer grinderలు కూడా 'అబ్బే, light తీసుకోవాల్సిందే', అంత ruthlessగా ఉంటుంది చిన్నా! 

ఎలాగోలా తట్టుకుని, E-block దగ్గరికెళ్తాననుకో, అక్కడ "ఎవర్రావీడు?, ఎక్కడో చూశామే??" అన్నట్టు చూస్తుంది. ఆ చూడ్డం కూడా ఎలాగనుకున్నావ్? గంటలు గంటలు చాగంటి వారిని విన్నాగానీ అర్థమవని జన్మ రాహిత్యం, దాదాపుగా అర్థమైపొతుందనుకో, ఆకాసేపూ! అంత powerful. గత ఏడుజన్మల్లో చేసిన పుణ్యకార్యాలన్నింటికీ, తెలియకపోయినా Thanks చెప్పుకుని బయట పడతాను.

ఈసారి ఆ ఎదర Gulmohar రోడ్లో కనిపిస్తుంది, ఇంతకుముందెప్పుడో చెప్పినట్లు, చాతీని తవ్వి, గుండెని తీసి, గంతులేయిస్తుంది, నాముందే. అదో ముచ్చటనుకుంటా తనకి. చాలా playful మరి!

Tataగార్ని దాటుకుని BSNL office దగ్గర తేలుతానా? Earbudsలో 'నా....కెంతో నచ్చే గీతాలన్నీ నేడే  నీ....వు నేను కలిసే విందాం!!' అని melody play అవుతుండగా, "ఏడిశావ్, ఎదవ!"  అని మళ్లీ ఎదురై ఏడిపిస్తుంది. వే..రి(very) tough!
మా ఊరి కోటలోని కోదండ రాములోరు కొంటెగా 'Hi' చెబుతారు, (అంటే, మనం ఇక్కడ 'దే...వుడా!' అనేసుంటాం, తెలీకుండానే.)

ఆ బాధతోనే బాదాం రోడ్లో వెళ్తూ ఉంటానా (సరదాగోసారి సచ్చిపోదామని!!), జీన్స్ వేసుకున్న మహాలక్ష్మిలా, లంకెబిందెలకు బదులు ఏవో chemicals ఉన్న dessicator పట్టుకెళ్తూంటుంది. లోపలున్న నాలుగు పదాలూ పీకి బయట పడేసి, నా మనసును కూడా దాంట్లో వేసుకుని పోతుంది. అలా వెళ్తున్న తన కొప్పుని చూసుకుంటూ, రోడ్డు మీద పడిన ఈ నాలుగు పదాల్నీ, ఇదిగో ఇక్కడ displayలో పెట్టుకోవడమే, కనీ...సం acknowledge చెయ్యకుండా!

Clearance Sale !!

యండమూరి వారిని, వారి 'వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల' ఓ లేఖ రాయమంటుంది తనకి. తీరా రాశాక, Final Draft కంటే, ఆ ప్రయత్నంలో Dustbinలో పడిపోయిన చిత్తు కాగితాల్ని ఇష్టంగా పట్టుకెళ్తుంది.
అలాగే, నిన్ను(అంటే ఈ Blogని) చేరలేక, నాలోపలే దాగిపోయిన stockని ఇక్కడ present చేస్తున్నా,  పరికించు.


1. అయ్యో, మనకి ముహూర్తాలూ, మంగళసూత్రాలు ఎందుకూ ?
    మెడ చుట్టూ పెట్టే మూడు ముద్దులే, నే కట్టే మూడు ముళ్లు.
    నిన్నల్లే నా చేతులే, నీకు నల్లపూసలు.
    మద్దిచెట్టున్నేనూ, మల్లెతీగవి నువ్వు,
    మొదలెడదాం మరోచరిత్ర !


2. నేను కవితలెలా రాస్తానని ఒకడు అడిగాడు. నేను కేవలం నువు చేసే రచ్చని రాయడానికి ప్రయత్నం చేస్తానని చెప్పా.
     Simpleగా  'నువ్వు సోకి మనసు  సొమ్మసిల్లింది ' అన్నాను. "అద్భుతః" అన్నారు, మా 'యలమూరి' వారు.

3. పూలు, పక్షులు, చంద్రుడు, మంచు, ఉదయం, దైవం ఇయన్నీ so called సౌందర్యాన్వేషకుల కిచ్చేశా.
     నాకు నువ్వు చాలనిపించి !!

4. కనిపించి కాల్చినా, కళ్లలోకి చూశాక చల్లారినా!
    మాటపోయి మూగనైనా, మనసు పాడి సేదతీరినా!!

నూటొక్కటి !!

కృష్ణశాస్త్రి వారికి ఆ యొక్క అప్రాప్త మనోహారిణి ప్రసాదించిన
                                               హృదయ దళనములొక్క శతము,
అరుదెంచిన జగద్పతిని అలుకబూని తాచిన సత్యభామ ఆపై  సైచిన
                                               వేదనయందొక్క సహస్రాంశము,
ఇవి,
ఊహించని నిన్నటి మీ దర్శన భాగ్యమున మాకొరిగిన వరవిశేషములు!!

ఉన్నాను వేచి !!

నీ రాకకై రోజులు వేచి,
హృదయాన కవన లతావితానముల పెంచి,
విరహపు విరులు పూయగా తుంచి,
నీవొస్తావని దారంతా పరచి,
మాలగా కూర్చి,
తోరణాలు తీర్చి,
ఉన్నాను వేచి,  నీకై కాచి !!
                           -/2/11.

పాపం, She broke-up with him !!

పిలుద్దామనుకుంటాను, పలకవేమొనని ఆగిపోతాను.
కలుద్దామనుకుంటాను, కరగవేమొనని కదలిపోతాను.
కవన కన్నీళ్లతో కాగితంపై ఇలా కాలమంతా కుమిలిపోతాను !

మరువ యత్నిస్తాను;
విఫలమేనని తెలిసినా,  మరళ మరళ యత్నిస్తాను. 
మది గది తలుపుల తరలే నీ తలపుల తరంగిణిలో ఇలా తరలిపోతాను !!
                                                                    -/9/10.