దశాబ్ద కాలానికి తీరిన ఓ దాహం!

అంతగా ఆమోదయోగ్యంకాని ఈ నా అనుబంధానికి (నాకు, "తన"కి) అప్పుడే పదేళ్లునిండాయంటే కొంత ఆశ్చర్యమే. కానీ, త(న)ద్వారా పొందిన చాలా by-products, కొన్ని side effects తలుచుకుంటే కొంత విస్మయము, ఇంకొంత ఆనందమూనూ. దాన్నే జీవితం అంటారేమో (మా జనాలు). అయినా, "అతి సర్వత్ర వర్జ్యయేత్" అన్న పెద్దల మాట (కొంతమంది) పట్టించుకోక గానీ, లేకపోతే నా(మా) మోదానికి ఆమోదం లేకపోవడమేంటి? నాలాంటోళ్లు ఎంత సాధరణమంటే (common), సనాతనమైన (ancient) నా(మా) ఈ బంధం, సార్వకాలికము (eternal) మరియు సార్వజనీనము (universal). చరిత్రలు నాలాంటి "ఉన్మత్తులని" ఎందరినో ఎరిగి ఉండవచ్చుగాక, నా ఈ కథ పాతదే అయిఉండొచ్చుగాక, కానీ కొత్త సీసాలాంటి నాది కూడా ఓ చిత్రమైన ప్రెజెంటేషన్. మరొక ముఖ్య గమనిక, నా ఈ కథ చదివాక, మీరు నా అనుబంధాన్ని appreciate చెయ్యొచ్చు లేదా అసహ్యించుకోవచ్చు (మీ పూర్వాభిప్రాయాలకి భిన్నంగా!). ఇక మీఇష్టం.

మా మొదటి పరిచయం, simple, short and sweet అంటాను. నాకప్పటికి  (ఇప్పటికి దాదాపు పదేళ్ల క్రితం, కాకినాడ నాకింకా కొత్తగా ఉన్నపుడు) ఓటు హక్కు కూడా రాలేదు, అయితేనేం అనుభవైకవేద్యమైన "ఆ" అనుభవాన్ని ఆనందించగలిగాను. ఆస్వాదనానంతరం నాలో చోటుచేసుకున్న రసాయనిక చర్యల్ని ఇప్పటికీ గుర్తుంచుకోగలిగానంటే, అది కేవలం నా రసజ్ఞత మాత్రమే అనలేను, "తన" స్పర్శలోని పరిమళం, పనితనమూనూ. In fact, రసావిష్కరణకి "తన"కన్నా ఉత్ప్రేరకం (catalyst) (ఉందేమో!?) నాకైతే ఇంకా పరిచయం కాలేదు. "తనతో" అలా మొదలుపెట్టిన ఈ ప్రయాణం, దశాబ్దకాలంగా కొనసాగుతూ...నే ఉంది. నాగమల్లితోట జంక్షన్‌లో ఒకానొక శుక్రవారం సాయంత్రం, కాలేజ్‌కి కూడా తీసుకెళ్లని bagని, "తన"కోసం వీపున తగిలించుకుంటే, ("తన" కోసం తగిలించుకున్నానని తెలియక, వీడు వీకెండ్ కూడా చదువుకుంటాడేమో అనుకుని)  "అబ్బో!" అని ఆశ్చర్యపోయిన మా క్లాసు అమ్మాయి చూపులు నాకింకా గుర్తే. "తన"కోసం వెళ్లడానికే seniors దగ్గర (నడపటం రాకపోయినా) bike తీసుకునెళ్లి, వేసిన skids కూడా గుర్తే. ప్రశాంతంగా ఉండే రమణయ్యపేట-విశాలంగా ఉండే second floor terrace-చల్లగా ఉండే వేసవికాలపు సాయంత్రం-తుళ్లి వీచే బంగాళాఖాతపు సమీరము-చిక్కని వెన్నెల-వేడిగా యతి రొయ్యల బిర్యాని-నచ్చే company, perfect date కాదనగలమా! "fashionగా ఉండటం కోసం, hipగా కనిపించడం కోసమే ఈ affair" అని చాలామంది అన్నా, అనుకున్నా, "తన"తో నా అనుబంధం మాత్రం వీటన్నికీ అందని ఓ passionగా, ఇంకో పిపాసగా రూపాంతరం చెందుతూ వచ్చింది. నెలకో, మూడు పక్షాలకో ఒకసారి "తన"ని ఇలా కలుసుకోవడం నా అలవాటయ్యింది.

అటునించి వచ్చేశాక, వంగదేశాన నా ఈ వ్యవహారం ముదిరి పాకాన పడింది. అనగా, నేను "తన" సాహచర్యాన్ని అత్యంత ఆనందదాయకంగా, ఆత్మీయంగా, ఇవన్నీ కాదు ,చాలా అద్భుతంగా అనుభవించడం అలవరుచుకున్నది అక్కడే అనమాట. ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యము కారణంగా, ఋతువుకి తగ్గట్టు, చిత్తవృత్తి (mood) ననుసరించి, "తన"లోని పలు పార్శ్వాలను ప్రయత్న పూర్వకంగా పలుకరించి, పలవరించీ మరీ నా ప్రేమని వ్యక్తపరచ గలిగాను. ఆ సమయంలోనే ఈ నా అనుబంధానికి అనుబంధంగా వచ్చిన by-products కొన్ని, జీవితాన్ని స్నేహపురితం చేశాయనగలను. "తన"తోటి సాగించిన ఆ స్వల్ప వ్యవధి సాహచర్యంలోనే, ఎన్ని కామెడీలు, ఎన్ని cricket కబుర్లు, (ఎన్ని అందమైన!? కబుర్లు), ఎన్ని teasingలు, ఎన్ని interviewలు, ఎన్ని పంచులు, ఎన్ని సారీలు, ఎన్ని జలసీలు, ఎన్ని congratsలు, ఎన్ని పాటలు, ఎన్ని సినిమా రివ్యూలు, ఎంత పొయెట్రీ, ఇంకెన్ని ప్రబోధాలు- జీవితం ఓసారి గిర్రున తిరగలేదూ!? దాంతో మా కలయిక పౌనఃపున్యం (frequency) పక్షానికో, పదిరోజులకో ఓసారికి పెరిగింది. తాజ్ బిర్యాని (బినా ఆలూ) విత్ మటన్ ఖీమా, tech market నించి వంకాయ బజ్జీలు, పైన చెప్పుకున్న మంచింగ్ మాటలు, అంతా అయ్యాక చల్లగాలిలో బ్ల్యాక్‌లు, scholars' avenue వెంబడి late night patrols, ఇవి, తనతో నేను రాసుకున్న Midsummer nights. (ఎంత ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యమున్నా, ఒక్కోసారి మా వారాంతపు వేడుకలకి విరాళల కోసం సాగించిన వేటలు ఓ మధుర జ్ణాపకం. "డబ్బులదేముందిరా, కుక్కని కొడితే రాల్తాయి, సరైన కుక్కని పట్టుకోవడమే మన talent", ఒక wolf of winestreet.)

ఆ తర్వాత ఇటొచ్చి ఈ కన్నడ రాజ్యాన పడ్డాక....
పాలో కొయిలోకి వత్తాసా అన్నట్లుగా, మా ఈ అనుబంధపు తీవ్రతకి, ఇక్కడి పరిసరాలు (అనగా మట్టికాదు, మనుషులే)
కూడా దాన్ని మరింత బలోపేతం చేయడానికి గూడుపుఠాణీ (conspire) చేశాయనడనంలో ఆశ్చర్యమేమీ లేదు. తద్వారా పెరిగిన సంఘవృత్తపు (social circle) వ్యాసంలో ఇమిడిన పరిచయాలు, పంచుకున్న భావాలు, పెంచుకున్న (అ!?)జ్ఞానం, సమర్పించుకున్న సమయం, అవగొట్టిన ఆరోగ్యం, వాయిదా పడ్డ పనులు, పొందిన ఫలితాలు....ఇవి, జీవితపు పుస్తకంలో పదే పదే పునరావృతమైన పాఠాలు.

When did I fall so deeply under "తన" spell ? మొదలయ్యానని తెలుసుకునేలోపే, మధ్యలో ఉన్నానని అర్థమవుతోంది. ఇంతా జరగడానికి కారణమైన ముహూర్తం, ప్రదేశం, పరిసరాలూ ఏవీ నా ఊహకందడం లేదు. What a blind fool I was! కానీ ఒకటి మాత్రం చాలా స్పష్టంగా iterate అవుతోంది. మనిషి చాలా diligentగా acquire చేసుకునే wealth is health and అంతే carefulగా invest చేసుకునే wealth is time. అంటే, ఇప్పుడేదో నా healthకి or wealthకి తీరని నష్టం వాటిల్లిందని కాదు, for I don't want to suffer an immortal wound (ఈ మధ్యనే Pride and Prejudice చదవడం పూర్తిచేశా!).

దశాబ్ద కాలంగా తీరని ఒక దాహం వల్ల కోల్పోయినదాన్ని వెనక్కి తీసుకురాలేనన్న కఠినమైన నిజాన్ని ఎదుర్కొంటూ... మరియు, ఈసారి, సుసంపన్నం (enrich) చేయు మరో తృష్ణని వెదుక్కుంటూ....
మరదేగదా జీవితం!

నేనే.

మంచింగ్ మాటలు - రెండో పొట్లం!!

ఎప్పుడూ నీ గురించే ఆలోచిస్తానని అనుకుంటున్నావు కదూ!
లేదు లేదు, నువ్వు లేని నాగురించి జాలిపడతాను. నీకంటే ముందే నన్ను ప్రేమించడం మొదలుపెట్టానుగా మరి!!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 1

ను"వ్వెలా" ఉన్నావో రాయడం నా ఉద్దేశం కాదు, "అలా" ఉన్నావేంటని మాత్రం అడుగుతాను, అప్పుడప్పుడు.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2

ఒకడు: ఎప్పుడూ "అమ్మాయి" గురించేనా, "అమ్మ" గురించి కూడా చెప్పరా ఓసారి. నాకోసం.

<<<<<<<<       నేనేదో చేస్తున్నా      >>>>>>>>

ఇంకోడు: ఏంట్రా, బానే కూచున్నావ్‌గా ఇంతవరకూ, ఇప్పుడు సర్దుకుంటున్నావెందుకు?
నేను: అమ్మ గురించి అంటున్నారు కదా! ఒళ్లు దగ్గర పెట్టుకుంటున్నా.
మొదటివాడు: థ్యాంక్స్ రా!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3

నా కల

నాకు పుట్టిందే. నా రక్తమాంసాలు తిని బతుకుతుంది.
కానీ, నన్ను బ్రతికిస్తుంది.

కల

ఏది నేనో?, ఏది కానో?

నాదేదో?, కానిదేదో?

తెలుసుకోడానికి ఇరవయ్యేళ్లు నిజంగా సరిపోతాయా?

నాకైతే ఇప్పటికీ అనుమానమే,

నాకేం కావాలో?, నేనేం ఇవ్వగలనో?

ఇండియాలో ఇంజినీరయ్యాకే

జనాలు ఏదోటి అవ్వాలని అనుకోవడం మొదలెడతారంట!

నేను ఇంజినీరయి అఫిషియల్‌గా ఆరోఏడు.

కాలిబాటనొచ్చానో,

గాలివాటునొచ్చానో

ఇంకా వెదుక్కుంటున్నా,

నాలోపలే, చీకట్లో. 

ఇంతలో,

అల వైకుంఠపురంబులో, ఆమూల సౌధంబులో..,

అన్న చందంగా,

ఎప్పుడో సంచరించినట్ల నిపించిన ఏదో మూలన,

నూనెలేనట్లు అలమటిస్తున్న దీపమొకటి అగుపడితే, అటెళ్లా.

నే వెలిగించినదే, నేనూ గుర్తు పట్టా.

గుర్తొచ్చింది, తరచూ ఇక్కడికి వస్తూ ఉన్నట్లుగా.

కానీసారి కొత్తగా,

ఆ దీపం బాధపడింది, మళ్లీ వచ్చేసరికి తానుండదేమోనని; 

నాకు భయమేసింది. 

అంతలోనే మెలకువొచ్చింది, కానీ భయమాగలేదు.

(తెలుగు తోట 2015లో ప్రచురించబడింది)

Simple and Charming - 8

"ఏరా సంటీ, ఈమధ్య కవితలు రాయడం లేదు ?"
"మరి తనక్కడ కళ్లలోకి చూస్తేనేగద, మనకిక్కడ కాగితాలు నిండేది!"
"ఎక్కడ ?"
"ఇక్కడనేం లేదు, ఎక్కడ ఎదురైనా చూడొచ్చు."

Juice cornerలో కనిపించిందనుకో, జీవితం తగలడాలసిందే. Dairy Milk chocolate తీసుకుంటునప్పుడు తన చేతివేళ్లు చూశావనుకో(నేంజూశాలే!), కళ్లలో పొడిచి, గుండెలో కెలుకుతాయి. ఆ RPM ముందు, Juice cornerలోని mixer grinderలు కూడా 'అబ్బే, light తీసుకోవాల్సిందే', అంత ruthlessగా ఉంటుంది చిన్నా! 

ఎలాగోలా తట్టుకుని, E-block దగ్గరికెళ్తాననుకో, అక్కడ "ఎవర్రావీడు?, ఎక్కడో చూశామే??" అన్నట్టు చూస్తుంది. ఆ చూడ్డం కూడా ఎలాగనుకున్నావ్? గంటలు గంటలు చాగంటి వారిని విన్నాగానీ అర్థమవని జన్మ రాహిత్యం, దాదాపుగా అర్థమైపొతుందనుకో, ఆకాసేపూ! అంత powerful. గత ఏడుజన్మల్లో చేసిన పుణ్యకార్యాలన్నింటికీ, తెలియకపోయినా Thanks చెప్పుకుని బయట పడతాను.

ఈసారి ఆ ఎదర Gulmohar రోడ్లో కనిపిస్తుంది, ఇంతకుముందెప్పుడో చెప్పినట్లు, చాతీని తవ్వి, గుండెని తీసి, గంతులేయిస్తుంది, నాముందే. అదో ముచ్చటనుకుంటా తనకి. చాలా playful మరి!

Tataగార్ని దాటుకుని BSNL office దగ్గర తేలుతానా? Earbudsలో 'నా....కెంతో నచ్చే గీతాలన్నీ నేడే  నీ....వు నేను కలిసే విందాం!!' అని melody play అవుతుండగా, "ఏడిశావ్, ఎదవ!"  అని మళ్లీ ఎదురై ఏడిపిస్తుంది. వే..రి(very) tough!
మా ఊరి కోటలోని కోదండ రాములోరు కొంటెగా 'Hi' చెబుతారు, (అంటే, మనం ఇక్కడ 'దే...వుడా!' అనేసుంటాం, తెలీకుండానే.)

ఆ బాధతోనే బాదాం రోడ్లో వెళ్తూ ఉంటానా (సరదాగోసారి సచ్చిపోదామని!!), జీన్స్ వేసుకున్న మహాలక్ష్మిలా, లంకెబిందెలకు బదులు ఏవో chemicals ఉన్న dessicator పట్టుకెళ్తూంటుంది. లోపలున్న నాలుగు పదాలూ పీకి బయట పడేసి, నా మనసును కూడా దాంట్లో వేసుకుని పోతుంది. అలా వెళ్తున్న తన కొప్పుని చూసుకుంటూ, రోడ్డు మీద పడిన ఈ నాలుగు పదాల్నీ, ఇదిగో ఇక్కడ displayలో పెట్టుకోవడమే, కనీ...సం acknowledge చెయ్యకుండా!

Clearance Sale !!

యండమూరి వారిని, వారి 'వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల' ఓ లేఖ రాయమంటుంది తనకి. తీరా రాశాక, Final Draft కంటే, ఆ ప్రయత్నంలో Dustbinలో పడిపోయిన చిత్తు కాగితాల్ని ఇష్టంగా పట్టుకెళ్తుంది.
అలాగే, నిన్ను(అంటే ఈ Blogని) చేరలేక, నాలోపలే దాగిపోయిన stockని ఇక్కడ present చేస్తున్నా,  పరికించు.


1. అయ్యో, మనకి ముహూర్తాలూ, మంగళసూత్రాలు ఎందుకూ ?
    మెడ చుట్టూ పెట్టే మూడు ముద్దులే, నే కట్టే మూడు ముళ్లు.
    నిన్నల్లే నా చేతులే, నీకు నల్లపూసలు.
    మద్దిచెట్టున్నేనూ, మల్లెతీగవి నువ్వు,
    మొదలెడదాం మరోచరిత్ర !


2. నేను కవితలెలా రాస్తానని ఒకడు అడిగాడు. నేను కేవలం నువు చేసే రచ్చని రాయడానికి ప్రయత్నం చేస్తానని చెప్పా.
     Simpleగా  'నువ్వు సోకి మనసు  సొమ్మసిల్లింది ' అన్నాను. "అద్భుతః" అన్నారు, మా 'యలమూరి' వారు.

3. పూలు, పక్షులు, చంద్రుడు, మంచు, ఉదయం, దైవం ఇయన్నీ so called సౌందర్యాన్వేషకుల కిచ్చేశా.
     నాకు నువ్వు చాలనిపించి !!

4. కనిపించి కాల్చినా, కళ్లలోకి చూశాక చల్లారినా!
    మాటపోయి మూగనైనా, మనసు పాడి సేదతీరినా!!

నూటొక్కటి !!

కృష్ణశాస్త్రి వారికి ఆ యొక్క అప్రాప్త మనోహారిణి ప్రసాదించిన
                                               హృదయ దళనములొక్క శతము,
అరుదెంచిన జగద్పతిని అలుకబూని తాచిన సత్యభామ ఆపై  సైచిన
                                               వేదనయందొక్క సహస్రాంశము,
ఇవి,
ఊహించని నిన్నటి మీ దర్శన భాగ్యమున మాకొరిగిన వరవిశేషములు!!