Sunday, March 21, 2010

కవితా..ఓ నా ప్రియ భవితా... !



కవితా..ఓ నా ప్రియ భవితా...అందుకో నా ఈ జ్యోత...!
నా ఈ కేకలతో, నీ కాకలు తీరవా.....?
నా కూర్పుల కైమోడ్పు నిను కరిగించలేదా,
లేక నా పదముల పాన్పున పవళించలేదా...?
నా పేర్పును ప్రేమించలేదా ..?
ఐనా
కవితా..ఓ నా ప్రియ భవితా...అందుకో నా ఈ జ్యోత..!

వ్యర్థమేనా...?




తన అనురాగాన్ని అర్థించలేని నీ మౌన వేదన
తనకు కానరాని విరహ రోదన
తనను చేరలేని రాగాలాపన
తన ఎరుకకు రాని యాతన
తన కౌగిట(కొంగింట) చేర్చగలేని నీ కాలయాపన

వ్యర్థమేనా...? అవునేమో....!

Monday, March 8, 2010

విరహం




మనసు ప్రసవ వేదనతో జన్మనిచ్చిన విరహ వాక్యాలు......
ఏ వేల్పు కి వివరించను ఇంతైన నా విరహాన్ని...?
నీ ప్రియరాగాలు లేని నా జీవన సంగీతానికిక సంస్కారాలు సలుపనా...?
నీ ప్రతిష్ఠ కాని నా ప్రణయాళయాన్నిక పెకలింతునా...?
నీ పరవశాలనొడిసి పట్టుకోలేని నా మనోఫలకాన్ని వ్రయ్యలు సేతునా...?
నా నెచ్చెలి చెలిమి చాయలో మసలి, మసి చేయదలచిన వైరి వరుసలనేమి సేతును...?
నీ అధర మధురాక్షరాల గ్రోల లవలేశ భాగ్యమైనా లేని మత్ కర్ణపటములకెంతటి ఖర్మము..?
కాకేమి....?
నా ఏ గత కృతము నన్నీగతి గురి చేసెనో కదా..!

కరుణిoపుము మాతా..!



భవదీయ భానుప్రియా భాసిత
పండిత ప్రియ పదములు పరిమళింపగ పద పుష్పార్చన ప్రియముగ సలుప
మత్ మనో మర్కటమును మచ్చిక జేయ
కించిత్ కృపను కరుణిoపుము మాతా!
నా కవన వన విహారమున మోదము బడసి
మేమానందింప కించిత్ కృపను కరుణిoపుము మాతా..!
( భవదీయ విహారమున నా కవన వనమును వసంతం వరియింపగ కించిత్ కృపను కరుణిoపుము మాతా..!)

భయం




భయం! మనో భూమిలోని భవనాలకది భూకంపం...
పెరుగును లోన భారం,కదలదు కాలం,
నేడు నిన్ను వినదు,రేపు రాక మానదు
సన్నగిల్లును నమ్మకం,పెచ్చరిల్లును అభధ్రతాభావం,
దరిజేరవు కలలు,నిను వీడును కళలు,
కనలేవు కలిమి,బడయగ లేవు బలిమి,చేయలేవు కూరిమి,
కనెదవపాయం,కనలేవు తరుణోపాయం,
భయం..!
అదే ఒక భయంకరం..!
వరించదు విజయం,సంభవించును శీల దారిద్ర్యం,
భయం..!
చేస్తుంది నిన్నది సగం, ఆపై శూన్యం..!

Friday, January 22, 2010

Just Like that....

కవన కన్నీళ్ళు కార్చే కవి - రాహువు నోట చిక్కిన రవి
మండు వేసవిలో మాఊరి బావి - మదన భస్మం ముందర రతీదేవి
విలువల్లేని కలియుగం - వలువల్లేని రాతియుగం...

ఓ రఘునాథా!


నా కను తామరలకు తుమ్మెదవా...?
అవి నీ శ్యామసుందర వదనారవింద దర్శనానికై తపిస్తున్నయి....!
ఆకొన్న నా కర్ణ యుగ్మానికన్నపూర్ణవా...?
అవి కఠోర పాశాన ద్రవీకరణాలైన నీ కీర్తులకై అలమటిస్తున్నాయి...!
నా మనో నెలత కి నాథుడవా ...?
ఓ రఘునాథా!
అది రవి రంజన సమానమై,
శివాది దేవ సన్నుతమై,
రావణాది అసుర భీకరమైన నీ స్వరూపమునే స్మరించు చున్నది....!