నేను సైతం....!

నేను సైతం, కాను శూన్యం

నాది సైతం, భావ లేశం;

నేను సైతం, వీడి వేషం

నేటి నుంచి, పూని రోషం

మొదలు పెడతా మేలు ధర్మం;

నాదు గానం, రాగ రహితం

వేగ సహితం, వెర్రి గానం;

విప్ర పుంగవ వేద నాదం కాదు గానీ,

నాది సైతం గాయమోడిన గేయరత్నం;

మా స్వాగతం

జాతి జనోద్దరణకు నడుంకట్టి, ప్రేమే లక్ష్యంగా, సేవే మార్గంగా, సమసమాజ స్థాపనకై

మా ముందుకొచ్చిన తారకిదే మా స్వాగతం.

ప్రజారాజ్య అవతరణ కోసం, అవినీతి ప్రక్షాళనగావించి,

తెలుగు ప్రజల గుండెల్లో ధ్రువతారై నిలిచిపోయెందుకిదే మా స్వాగతం.

తెలుగునాట సౌభ్రాతృత్వపు పవనాలు వీయించేందుకు,

సమానత్వపు పూవులు పూయించేందుకు

సిద్ధమైన సిసలైన నాయకునికిదే ఇదే ఇదే మా స్వాగతం,

ఎన్నో జీవితాల్లో తనునింపిన వెలుగుల సాక్షిగా ఇదే ఇదే మా స్వాగతం.

హృదయాంతరాళలో సుప్తావస్థలో నున్న మానవత్వాన్ని, భావావేశాన్ని

తను పంచిన రక్తంతో మేల్కొల్పిన మానవతామూర్తికిదే మా స్వాగతం.

మాలో రగిలే ఈ భావావేశపు జ్వాలల సాక్షిగా ఇదే ఇదే మా స్వాగతం.

అవినీతి కోరల్లో నలిగి, రాజకీయ ఉచ్చులో బిగిసి, విసిగి వేసారిన

ఆర్తుల ఆర్తనాదానికి చలించి ఆదుకోడానికి వస్తున్న అందరివాడికి ఇదే మా స్వాగతం.

క్షుద్ర రాజకీయాలకు బలై, లంచగొండుల ఆట వస్తువులై,

పనిచేయని ప్రభుత్వలను పెంచి పొషించి, ఆకురాలి మోడువారి,మరణావస్తలోనున్న జీవితాల్లో

వసంతం వికసింప జేసేందుకు వడివడిగా వస్తున్న మా వేలుపుకిదే ఇదే ఇదే మా స్వాగతం.

దయజూపి పలికింపు...!

నా మానస వీణపై నీ పదనర్తనాన వెలువడు శబ్దములకై

కరమున కలము వేచి యున్నది,

ఆ నీ తాండవము ధరియింప ధవళపత్రము దరి జేరినది,

దయజూపి పలికింపు,

జనగణమెల్ల పులకింప,

నా చేత పదమెల్ల.....!

మ్రొక్కెద మానవోత్తముని మనసార.....!

భుజశాలి భూజామాతను భజియింప

పులకించి మేనెల్ల తెలియకనె తరియించె;

సత్శీలి సాకేతపురాధిపుని స్మరియింప

మరపించి భవమెల్ల మనసంత మురిపించె;

ధర్మమూర్తి ధరణిజపతిందలవ,

తెలిసి తన బాట నడవ,

కడగ మద్పాతక రాశుల కరుణాపయొనిధిన్,

ఆజానుబాహున్మదిధరించి ఇహాహంబుల గెలవ,

మహిని మర్త్యోత్తమ కర్మల మన మ్రొక్కెద మరుజన్మకై మానవోత్తముని మనసార.....!

విధ్వంసమే...!

సురాగమవ్వని నినాదమే శాంతి,

వివాదమెరుగని ప్రదేశమే జగాన భ్రాంతి;

కనులు కనలేని కలయే కాబోలు కాంతి,

సువాదమవ్వని నినాదమే జనాన క్రాంతి;

లోకమాతకు కడుపుకోతే జాతిపూసే పసిడిపూత,

ఎల్లకాలపు రక్త చరితే జనులెరిగిన జాతి చరిత;

కత్తి పట్టిన కరాలే, కాలమొసగిన వరాలు

మోసమో, ద్వేషమో, రోషమో, కాల దోషమో అన్నింటా రుధిరమే,

మహియంతా కాల మహిష విధ్వంసమే...!

ఎప్పుడు...?

నిర్దాక్షిణ్యమైన నీ నిర్దయతో శుష్కించిన నన్నెప్పుడు ఆదరిస్తావు ?

నాలోని నీకైన వ్యథను వేనోళ్ల వెళ్లగక్కమంటావా ?

నా ఘోషని అంతరిక్షపు అంచులదాకా ఘీంకరించమంటావా?

నడిరేయి చల్లగాలి నన్ను మీటుతూ పాడే జోలపాటను సైతం తుచ్చపరచి నేచేసిన తపస్సులు నిన్ను కరిగించలేదా ?

విను వీథుల్లో విహంగమై విహరిస్తూ, ఇలమీది నన్నలరిస్తూ, అందినట్లే అంది, అందనంత ఎత్తుకెగిరే నిన్నెప్పుడు నేనందుకునేది ?

పాతాళ మంతటి నీ లోతును నేనెప్పుడు చూసేది ?

మహోత్కృష్ట మేరుపర్వతమంతటి నిన్నెప్పుడు నే అధిరోహించేది ?

మగువ మనో ఫలకమందలి రాతలాగా నిన్నెప్పుడు నే నెరిగేది ?

మధువు, మగువ అధరాలు,మధుర ఫలాలు సైతం సరితూగలేని నీ మాధుర్యాన్ని నేనెప్పుడు ఆస్వాదించేది ?

విరగ కాచిన నీ వెన్నెల్లో నేనాడుకునేదెప్పుడు ?

వసంతంలా విరగబూసిన నీ వనంలో నే విహరించేదెప్పుడు ?

నయనానందకరములు, మనో రంజకములు, భగవదనుగ్రహాలు అయిన సృష్టి సౌందర్యాలను నీ వగలు, నగలుగా చేసి, చూసి తరించేదెప్పుడు ?

సర్వకాల సర్వావస్థలయందూ,నీకై తపించి, నిన్నే జపించి, స్మరించే నాపైన నీవాన కురిసేదెప్పుడు ?

తీరని దాహము గల సముద్రుని దాహము వంటి నా కళాదాహాన్ని నా కల ప్రభంజనంతో తీర్చుకునేదెప్పుడు ?

నన్ను నీకర్పించుకునేదెప్పుడు ?

నీలో జలకాలాడేదెప్పుడు ?మునకలు వేసేది మరెప్పుడు ?

నేను నువ్వయ్యే దెప్పుడు ? నువ్వు నేనయ్యేదెప్పుడు ?

నాకు ఇష్టం....!

నల్ల రేగడి నేలన్నా, నల్ల తుమ్మ నీడన్నా

సంపంగి పూవులన్నా, సొంపైన వంపులన్నా, కెంపైన చెంపలన్నా

Black pulsar రైడన్నా, Black pants తోడన్నా

అమ్మ చేతి వంట తినడమన్నా, నాన్న వేలు పట్టుకు తిరగడమన్నా

కమ్మని కాఫీ అన్నా, కామెడీ కంపెనీ అన్నా

శనివారం పార్శిల్ అన్నా, ఆదివారం పేపరన్నా

చిరంజీవి పాత సినెమా అన్నా, కొత్త పార్టీ అన్నా

సచిన్ సిక్సరన్నా, బ్రెట్ లీ బౌన్సరన్నా

Morning రీడింగన్నా, Evening రైటింగన్నా

శ్రీ రాముని కథలన్నా,శ్రీ కృష్ణుని లీలలన్నా

ఆవకాయ జాడీ అన్నా, John cena బాడీ అన్నా

Jackie Chan ఫైట్లన్నా,Holly wood సెట్లన్నా

వేటూరి పాటన్నా, వివేకానందుని మాటన్నా

బడులన్న, గుడులన్న

కవులన్నా,కవితలన్నా, జనులన్నా, జాతర్లన్నా నాకు చాలా ఇష్టం....!